Kształcenie ustawiczne

Głównym celem praktyki absolwenckiej jest ułatwienie absolwentom uzyskiwania doświadczenia i nabywania umiejętności praktycznych niezbędnych do wykonywania pracy.

 

Podmiotem przyjmującym na praktykę może być osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej.

 

Praktykantem może być osoba, która ukończyła co najmniej gimnazjum i w dniu rozpoczęcia praktyki nie ukończyła 30 lat. Przy czym dotyczy to również osób, które posiadają świadectwo ukończenia szkoły za granicą, uznane za równorzędne świadectwu ukończenia polskiego gimnazjum zgodnie z art. 93 ustawy z  7 września 1991 r. o systemie oświaty ( Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.).

 

Odbywanie praktyki absolwenckiej nie stanowi przeszkody do nabycia oraz posiadania statusu bezrobotnego, jeżeli praktykant przedstawi właściwemu powiatowemu urzędowi pracy umowę o praktykę absolwencką.

 

Praktyka może mieć charakter odpłatny lub nieodpłatny. Jeżeli będzie ona odpłatna, to wysokość miesięcznego świadczenia pieniężnego, przysługującego praktykantowi, nie może przekraczać dwukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę.

 

Podmiot przyjmujący na praktykę powinien zapewnić praktykantowi, na zasadach dotyczących pracowników, bezpieczne i higieniczne warunki odbywania praktyki, w tym, w zależności od rodzaju świadczeń i zagrożeń związanych z odbywaniem praktyki, odpowiednie środki ochrony indywidualnej. Ponadto podmiot ten, na wniosek praktykanta, ma obowiązek wystawić na piśmie zaświadczenie o rodzaju wykonywanej pracy i umiejętnościach nabytych w czasie odbywania praktyki.

 

Praktyka odbywa się na podstawie pisemnej umowy, zawieranej pomiędzy praktykantem a podmiotem przyjmującym na praktykę. Umowa powinna określać w szczególności: rodzaj pracy, w ramach której praktykant ma uzyskiwać doświadczenie i nabywać umiejętności praktyczne, okres odbywania praktyki, tygodniowy wymiar czasu pracy w ramach praktyki oraz wysokość świadczenia pieniężnego (jeżeli praktyka będzie miała charakter odpłatny).

 

Umowa nie może zostać zawarta na okres dłuższy niż trzy miesiące. W przypadku zawarcia kolejnej umowy pomiędzy praktykantem a tym samym podmiotem przyjmującym na praktykę łączny okres nie może być dłuższy niż 3 miesiące.

 

Gdy praktyka jest odbywana nieodpłatnie – umowa może być rozwiązana na piśmie w każdym czasie, natomiast gdy jest odpłatna – może być rozwiązana na piśmie z zachowaniem siedmiodniowego terminu wypowiedzenia.

• Ustawa z  20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.)